Binnen Project SIMONE brengen we op de VDBorne Campus de bodem steeds nauwkeuriger in beeld. Niet alleen de nutriënten, maar ook kenmerken zoals organische stof, structuur en dichtheid en wat deze doen gedurende het seizoen.
In samenwerking met Antonie voegen we daar een belangrijke laag aan toe. Waar wij de bodem chemisch en fysisch in kaart brengen, analyseert Antonie het bodemleven in de bouwvoor, de bovenste laag van de bodem waar gewassen groeien en waar het grootste deel van het bodemleven actief is. Antonie doet dat door met geautomatiseerde microscopie en AI het bodemleven zichtbaar en analyseerbaar te maken, waardoor inzicht ontstaat in hoe biologische processen in de bodem het gewas beïnvloeden.
Het bodemleven vertelt veel over de processen die in de bodem plaatsvinden. Nematoden, ook wel aaltjes genoemd, spelen daarin een belangrijke rol. Sommige soorten voeden zich met planten, andere met bacteriën, schimmels of andere nematoden. Juist doordat ze zo verschillend reageren op bodembeheer en omstandigheden, geven ze een goed beeld van hoe de bodem functioneert.
Antonie brengt de volledige nematodenpopulatie in kaart en maakt onderscheid tussen gunstige en schadelijke soorten. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar losse soorten, maar juist naar de opbouw van de totale gemeenschap en hoe die zich ontwikkelt. Dit geeft inzicht in de bodemgezondheid en in hoe nutriënten worden omgezet en benut.
Door deze biologische inzichten te combineren met de bodemkenmerken en nutriënten die we binnen Project SIMONE meten, zoeken we naar verbanden. Bijvoorbeeld hoe organische stof, bemesting en bodemstructuur samenhangen met het bodemleven.
Dat helpt ons om beter te begrijpen wat er onder de grond gebeurt, zodat we gerichter en sneller bij kunnen sturen in het seizoen ten goede van het gewas. Denk hierbij aan aanpassingen in bemesting, het optimaliseren van het moment van ingrijpen, een bewuste gewaskeuze en het verminderen van chemische middelen.
Voor project SIMONE zijn we op het veld gestart met het nemen van bodemmonsters in een aardappelperceel en een suikerbietenperceel. Dit doen we op meerdere momenten in het seizoen, zodat we kunnen volgen hoe de bodem zich ontwikkelt en hoe deze reageert op teelt en bemesting.
Door metingen gedurende het seizoen te herhalen, volgen we ontwikkelingen en maken we de effecten van maatregelen zichtbaar. Zo bouwen we stap voor stap aan een beter onderbouwde manier van sturen op bodem en teelt. Dat vertaalt zich in hogere opbrengsten, minder inzet van chemie, minder risico voor het gewas en uiteindelijk een beter rendement.
